Ciekawostki na rocznicę premiery Dwóch Wież

„Aragorn spiesznie wspinał się na wzgórze. Od czasu do czasu schylał się, badając grunt. Hobbici mają lekki chód i niełątwo nawet strażnikowi odszukać ich trop, lecz nieopodal szczytu potok przecinał ścieżkę i na wilgotnej ziemi Aragorn wypatrzył wreczcie to czego szukał.
(…)
Kiedy tak patrzył, czujny jego słuch złowił jakiś gwar dochodzący z lasów położonych w dole, na zachodnim brzegu rzeki. Aragorn sprężył się cały: dosłyszał krzyki i głosy orków. Nagle głębokim tonem zagrał róg, a jego odbite od gór wołanie rozniosło się echem po zapadlinach tak potężnie, że zagłuszyło grzmot wodospadu.”

Wczoraj oprócz polskiego Święta Niepodległości (i poznańskiego Dnia Świętego Marcina) obchodziliśmy również ważną rocznicę tolkienistyczną: 70 lat temu, 11 listopada 1954 roku, tymi właśnie słowami otwierającymi rozdział „Pożegnanie Boromira” czytelnicy brytyjscy mieli okazję zapoznać się z jedną z 3250 kopii pierwszego druku pierwszego wydania „Dwóch Wież”.

Z tej okazji prezentuję kilka mniej i bardziej znanych ciekawostek o tym tomie:

Podział na tomy został wprowadzony z przyczyn finansowych wbrew zamysłowi Tolkiena, przez co do dzisiaj pokutuje błędne przekonanie, jakoby „Władca Pierścieni” był trylogią trzech książek, nie zaś książką wydawaną w trzech tomach. Pierwszym zaproponowanym przez Tolkiena podtytułem drugiego z nich było „Cień się wydłuża”, jednak został on szybko zmieniony na zagadkowy i kultowy. Sam Tolkien napisał, że „Jeśli jest w nim jakiekolwiek realne odniesienie do t. II to musi się ono wiązać z wieżą Orthank i Wieżą Cirith Ungol. Ponieważ jednak tyle się mówi o podstawowym przeciwstanieniu Czarnej Wieży Minas Tirith, wydaje się on bardzo mylący”. Ostatecznie zarówno na okładce aktorstwa Tolkiena, jak i w zakończeniu pierwszego tomu zostały wskazane Isengard jako miejsce akcji trzeciej księgi – „Zdrada Isengardu” – oraz Minas Morgul wokół którego toczy „Pierścień Rusza na Wschód” – księga czwarta. Mimo to do publicznej świadomości najbardziej przebiło się inne z proponowanych przez Tolkiena wyjaśnień, a mianowicie zaprezentowany w filmowej adaptacji książki sojusz pomiędzy Sarumanem w Isengardzie a Sauronem w Barad-dûr.