Heraldyka Śródziemia
„W tym momencie, na głównym maszcie pierwszego statku, skręcającego właśnie ku przystani w Harlondzie, wiatr rozwiał flagę. Kwitło na niej Białe Drzewo Gondoru, lecz otaczało je Siedem Gwiazd i w górze nad nim błyszczała wysoka korona – godło Elendila, królewskie godło, którego tu nikt nie widział od niepamiętnych lat. Gwiazdy skrzyły się w słońcu, bo Arwena, córka Elronda, wyszyła ten sztandar drogimi kamieniami; korona z mithrilu i złota jaśniała w blasku dnia”
~J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni
Symbole, godła i sztandary odgrywają niezaprzeczalną rolę we Władcy Pierścieni. Ale oprócz tego, Tolkien opisał również bardzo rozbudowaną heraldykę dla postaci z Pierwszej Ery, wraz z zasadami oraz licznymi rysunkami herbów poszczególnych postaci, których część załączam.
Głónymi zasadami było to, że herby kobiet były okrągłe, zaś mężczyzn miały kształ rombu. Poza tym liczba punktów dotykających krawędzi świadczyła o statusie posiadacza, przykłądowo Finwe miał 16, jego synowie po 8, a Idril czy Earendil 6. Jak widać po innych przykłądach, reguły nie były w pełni stałe.
Tolkien nie opisał też skąd się wzięły te symbole w świecie przedstawionym. Wydaje się, że w przeciwieńśtwie do historycznych odpowiedników nie służyły pierwotnie do praktycznej reprezentacji na polu bitwy, ale do celów artystycznych. Wynika to z tego, że herby posiadały osoby nigdy nie walczące (przez bycie kobietą bądź urodzenie zbyt wcześnie. Zresztą patrząc na ich powszechność, tradycja ta musiała powstać jeszcze w trakcie wielkiej wędrówki, podczas gdy tworzenie tarcz w Valinorze przez Noldorów jest opisywane jako coś nowego), ale też z przesadnie skomplikowanych jak na pole bitwy wzorów, oraz dziwnego kształtu. Jeśli Tolkien wyobrażał sobie elfów jako korzystających konkretnie z kwadratowych tarcz, byłoby to po pierwsze dziwne, a po drugie warte wzmianki, której nie ma. Możliwe też, że nie były one używane przez dane postacie, a powstały później na potrzeby sztuki ich opisującej. Nie wiadomo, i mało prawdopodobne, że zostaną odkryte nowe, tłumaczące to teksty Tolkiena.