Tolkien w poezji Kaczmarskiego
Obchodzimy dzisiaj rocznice wielu tragicznych śmierci, w tym również zmarłego 21 lat temu Jacka Kaczmarskiego. Wśród licznych utworów tego poety i muzyka znanego jako bard „Solidarności” znajduje się również wiersz pod tytułem „Scheda po Tolkienie”, którego niestety nigdy nie umuzycznił. Ale zrobili to inni muzycy, zatem poniżej załączam tekst, kilka wykonań fanowskich można znaleźć również na youtubie:
Scheda po Tolkienie
Kowale trudu i obłudy
Złotnicy zła, szlifierze zysku
Myśl nazywają córką nudy
Choć są więźniami swych pomysłów
Wycisną wszystko z ziemskiej grudy
Przewrotne, chciwe krasnoludy
Wiedzący skąd wiatr grom przywieje
Ale zapobiec mu niezdolni
Starych zagrożeń drążą rejestr
Żeby od nowych świat uwolnić
A wiatr z nadziei ich się śmieje
Osamotnieni czarodzieje
Niepomne swoich własnych zmarłych
Ale na grobach ich oparte
W ochrypłych obracają gardłach
Skargi – na strzępy słów podarte
Tylko by tarły się i żarły
Okrutne, nieszczęśliwe karły
Przejrzyste dla tych, którzy nie śnią
Zawsze obecne w świecie dzieci
Odchodząc cicho ścieżką leśną
Co śladem ich przez chwilę świeci
Pędzelkiem zmierzchu wróżbę skreślą
Elfy ze swoją smutną pieśnią
Oto mieszkańcy świata wojen
O wielkie sprawy bez spoczynku
Zaludniający myśli moje
Gdy siadam z fajką przy kominku
Więc o nich śnię i ich się boję
Hobbit tęskniący za spokojem
Jacek Kaczmarski
19.8.1997