Dzieci Gandalfa

Jak powszechnie wiadomo, Gandalf nie miał dzieci, mimo że majarowie mieli taką możliwość, chyba żeby na poważnie potraktować niepoważną teorię jakoby długowieczność, wysoki wzrost, ciągota do przygód i sam kontakt z Gandalfem rodu Tuków wynikał właśnie z ich pochodzenie z romansu Gandalfa z panią Tukową… Dzisiaj jednak podzielę się ciekawostką z tego tematu moim zdaniem ciekawszą, jako że pochodzącą z tekstów Tolkiena, chociaż w celu ciekawostki interpretowanych celowo naciąganie.

Nie będzie raczej kontrowersyjnym stwierdzenie, że główną inspirację dla Szarego Pielgrzyma w Śródziemiu stanowił Odyn w swojej postaci Wędrowca, przedstawionej na załączonym słynnym portrecie, który i Tolkien z pewnością znał. Pomijając oczywistość podobieństw, sam autor również potwierdził swoją wizję w Liście 107: „mający coś z Odyna wędrowiec, jakiego sobie wyobrażam”. W mitologii germańskiej wielu herosom i królom przypisywano pochodzenie właśnie od niego, identyfikowanego na potrzeby ciekawostki z Gandalfem. Najbardziej znani z tego są oczywiście przedstawiciele rodu Wolsungów, ale tradycyjnie pod imieniem Woden takie pochodzenie przypisywali chrześcijańscy kronikarze również anglosaskim wodzom i królom. I to właśnie w tę tradycję wpisał się Tolkien, w jednej z pierwszych wersji Księgi Zaginionych Opowieści przypisując jej anglosaskiemu protagoniście Eriolowi niesprecyzowane pochodzenie właśnie od Odyna pod imieniem Wóden, jego synami zaś uczynił Hengesta i Horsę – legendarnych wodzów anglosaskiej inwazji na Anglię, utożsamianą w ówczesnych tekstach Tolkiena z Tol Eressëą.

Zatem jeśli zidentyfikujemy Gandalfa z Odynem Wędrowcem, możemy powiązać go nie tylko z pewnymi mitami, ale też z potomstwem Odyna opisanym przez samego Tolkiena we wcześniejszych fazach rozwoju Legendarium.