Najczęstsze imię u Tolkiena

Imiona u Tolkiena się co do zasady nie powtarzają. Przez swoje umiłowanie do języków zwykł dla każdej postaci tworzyć osobne imię wraz z etymologią, zazwyczaj nawet kilka razy. Zasada ta w przypadku elfów jest przestrzegana również wewnątrz świata przedstawionego, wyjątki są bardzo nieliczne i mają dobre uzasadnienia (Ambarussa to wspólne imię dla bliźniaków, elf pierwotnie nazwany Legolas został zarzucony przed wprowadzeniem innej postaci o tym imieniu do „Władcy Pierścieni”, zaś Glorfindel, mimo śmierci w Pierwszej Erze, jest tą samą postacią gdy pojawia się w Trzeciej Erze). Śmiertelnicy tej zasady nie przestrzegają, podobnie jak w czasach współczesnych często powtarzając imiona, a niekiedy zapożyczając je od dawnych bohaterów, w tym elfickich.

Na tym tle istnieje pewne szczególne imię, wyróżniające się na dwa sposoby: po pierwsze, jest to imię odnoszące się aż do sześciu różnych postaci, z czego tylko jedna pojawia się wyłącznie jako pozycja w drzewie genealogicznym – chyba największa* liczba użyć tego samego imienia przez Tolkiena. Po drugie, poprzez znaczenie. Fíriel, bo o tym imieniu mowa, można przetłumaczyć jako „Śmiertelniczka”, łącząc fírië, „śmierć” i sufiks -iel, „córkę”. Jest to bardzo konkretne znaczenie, niekoniecznie takie, jakie chciałoby się nadaś dziecku, przez co można je intepretować nieco głębiej niż większość zwykłych imion, co od razu będzie widoczne przy tych postaciach:

Míriel Þerindë – Matka Fëanora. Imię to zostało jej nadane jako epessë, przydomek, po tym jak, mimo bycia elfką, zmarła po porodzie. Przy okazji widać tutaj motyw postaci posiadających wiele imion.

Lúthien Tinúviel – Centralna postać Ballady o Leithan otrzymała ten epessë przez oddanie nieśmiertelności żeby móc żyć i umrzeć wraz z ukochanym człowiekiem Berenem.

Fíriel, córka Orontora – Pojawiająca się w „Utraconej Drodze” Wierna mieszkanka Numenoru będąca domowniczką Elendila. Jej ojciec mógł być pierwotną wersją Amandila, z imieniem zaś można powiązać śpiewaną przez nią pieśń dotyczącą właśnie śmiertelności.

Fíriel, córka Ondohera – Żona Arvedui, ostatniego króla Arthedainu, córka króla Gondoru. To na jej prawo dziedziczenia powoływał się Arvedui próbując otrzymać tron Gondoru po śmierci jej braci, i to poprzez nią Aragorn był potomkiem i dziedzicem królów Gondoru z linii Anariona, a nie tylko władców Arnoru.

Fíriel Fairbairn – Hobbitka, wnuczka Sama Gamgee. Jej rodzina odziedziczyła, przepisała i zachowała kopie Czerwonej Księgi, jedna z któych miała być podstawą dokonanego przez Tolkiena tłumaczenia „Władcy Pierścieni” (będącego wewnątrz uniwersum książką autorstwa Froda)

Fíriel – Postać, o której opowiada wiersz „Ostatni Statek”. Raczej nie chodzi tu o konkretną osobę, lecz o wyrażenie tym imieniem różnicy między śmiertelnymi ludźmi a opuszczającymi ten świat elfami, na której skupia się ten utwór.

*Było wprawdzie siedmiu Durinów, ale tylko czterej zostali rzeczywiście jakkolwiek wymienieni, nawet jeśli możemy się czegoś domyślać także o pozostałych.