Premiera Kształtowania Śródziemia

Kto zapomniał kupić w przedsprzedaży, niech dzisiaj zmierza do księgarni, bo właśnie nadeszła premiera „Kształtowania Śródziemia” w tłumaczeniu Agnieszki Sylwanowicz, czwartego, i jak dotąd najciekawszego (moim skromnym zdaniem) tomu Historii Śródziemia przełożonego na język polski.

Niezaprzeczalnie najważniejszymi tekstami są „Szkic Mitologii” oraz „Quenta Noldorinwa”, jako pierwsze wersje tego, co później rozwinie się w „Silmarillion”. Dla mnie osobiście najciekawsza jest jednak „Ambarkanta” zawierająca m.in. jedyne narysowane przez Tolkiena mapy całej Ardy. Jak sprawę opisał wydawca:

„Czwarty tom Historii Śródziemia rozwija przed nami obraz kształtowania chronologicznej oraz geograficznej struktury legend Śródziemia i Valinoru. Otrzymujemy nieznany do tej pory tekst Ambarkanta, czyli „Kształt świata”, jedyny opis natury tego wyimaginowanego wszechświata, który uzupełniają mapy i schematy świata sprzed kataklizmów spowodowanych Wojną Bogów oraz upadkiem Númenoru , a także po tych katastrofach.

Z kolei Kroniki Valinoru i Kroniki Beleriandu ukazują proces tworzenia chronologii Pierwszej Ery, poznajemy z nich także opowieść o Ӕlfwinie, Angliku, który odbył podróż na Prawdziwy Zachód i przybył na Tol Eressëę, Samotną Wyspę, gdzie poznał pradawną historię elfów i ludzi. Tom zawiera również „Silmarillion” z 1926 roku oraz Quenta Noldorinwa z 1930 roku – jedyne wersje mitów i legend Pierwszej Ery, które J.R.R. Tolkien doprowadził do końca. Mamy też okazję zapoznać się z pieśnią Tuora ułożoną dla syna, opowiadającą o spotkaniu z Ulmem w Krainie Wierzb i dotychczas jedynie wspominaną w Zaginionych opowieściach, jak również ze staroangielskimi wersjami fragmentów obu Kronik.”